7 May, 22:22, 315 x viewed

Heb ik net bij de kapper mijn weelderige haardos bij laten knippen en mijn grijze flanken blond weg laten werken, blijkt dat de helft van de alleenstaande vrouwen in Europa valt op een kale man. Gewoon niks op je hoofd en waarschijnlijk ook niets in je hoofd scoort gewoon beter dan een vrolijke en intelligente pluizenbol. Niet moeilijk doen voor de spiegel, gewoon opstaan en wegwezen. Enigszins met verbazing vraag ik me af wat toch die aantrekkingskracht van een kop als een biljartbal moet zijn. De meeste kale mannen die ik ken zijn gewoonweg lelijk, ze zijn dik en ze hebben veelal geen smaak voor kleding. Toch zijn ze blijkbaar sexy.

Vroeger werden we overstelpt met reclame-uitingen voor haargroeimiddelen, met elke haar die verdween, loste het zelfvertrouwen van de man stukje bij beetje op. Er werd druk gesmeerd, getransplanteerd en zelfs bepruikt. De meeste vrouwen in mijn omgeving hadden het nooit over een kale man, zij wezen op foto’s in tijdschriften altijd op weelderige haardossen, stoer wapperend in de wind. Tegenwoordig wordt zelfs het hardnekkigste bosje haar zonder pardon afgeschoren.

Waar is dan toch plotseling die fascinatie van het onschuldig ogende babyhoofdje vandaan gekomen? Denken de vrouwen wellicht dat een kalende man meer haar op zijn tanden heeft? Het haar moet toch ergens groeien! Nee, het zal wel met de hygiëne te maken hebben waar de vrouw haar voorkeur door laat leiden. Bij een kalende man treft ze geen overtollig haar meer aan in het afvoerputje. Ze hoeft hem niet meer te zeggen dat de wekelijkse wasbeurt voor de deur staat en ze bespaart hem de lullige uitstapjes naar de kapper. Hij ziet er met een kalende glimmer jonger uit dan hij daadwerkelijk is en aanvaardt de vrouwelijke complimentjes met verve. Zij is zodoende beter af. Ze hoeft voortaan niet meer met een overjarige pluizenbol door de stad te marcheren.

Zo zie je maar weer, bij vrouwen die iets aantrekkelijk vinden steekt er altijd wel een addertje onder het vers gemaaide gras. Dat de populariteit van een kale kop nog niet overal is doorgedrongen bewijzen de schoolregels van een school in Engeland. Een jongen, een enorme voetbalfan, wilde net zo'n kapsel hebben als zijn favoriete speler. Hij greep de schaar en ging aan de slag. Maar het leek nergens op en dus besloot hij zijn hoofd maar helemaal kaal te scheren. Dat is beter dan voor gek lopen met een mislukt kapsel, toch? Alleen dachten ze daar op zijn school anders over. In de schoolregels staat dat het verboden is om kaalgeschoren in de klas te zitten en dus mag de jongen pas weer terugkomen als zijn haar is aangegroeid.

Toch heeft zo’n kale kop bij kinderen ook wel voordelen. Mijn jongens staan nu ’s ochtends een half uur voor de spiegel om hun haar recht omhoog te laten opstijven. Soms, wanneer ze naast elkaar in de badkamer staan, wil er nog wel eens een haarlok afbreken doordat ze elkaar per ongeluk aanstoten. Daardoor verdwijnen de potten gel als koekjes uit de voorraadkast. Een ander voordeel is het luizenvoordeel. Normaal hangen er twee maal per jaar grote plakkaten papier op de schooldeuren waarop wordt gewaarschuwd voor een nieuwe luizenplaag. Met hun gladde kopjes kunnen mijn jongens de luis links laten liggen en zich opmaken voor de echte strijd; het veroveren van een alleenstaande vrouw.